طاعون جنگ

vietnam-war

جنگ، بدترین چیزی است که ممکن است برای یک کشور اتفاق بیفتد. این فاجعه بسیار بدتر از صحنه‌های نشان داده شده با قدرت سیگنال‌های الکتریکی است. آنچه که در صفحه‌های نمایشگر می‌بینیم، حتی اگر مستند باشد هنوز یک کالبد بی‌جان است.برای ادراک این ادعا یک مقایسه کوچک مفید است. ویدئوی صحنه سخت جان سپردن ندا آقا سلطان را همه به ياد داريم، آنچه حس می‌کنید بسی قوی‌تر از دیدن صحنه‌های مشابه در فیلم‌ها و یا تصاویر مستند با تاریخ دور و از مکان‌های دور است. این تصویر البته هنوز در صفحه نمایشگر است. کسانی که از نزدیک شاهد چنین صحنه‌هایی بوده‌اند تفاوتش را به خوبی می‌دانند.

Filipino casualties on the first day of the Philippine-American War,

به هیچ‌عنوان شوخی‌بردار نیست! اخبار رسمی و نیمه رسمی حاکی از آن است که غرب در حال آماده سازی افکار عمومی جهان برای حمله به ایران است. در این میان بیش از هرکسی حکومت مذهبی حاکم بر ایران مقصر است. اما چه او مقصر، چه دیگری، به هر حال خطر جدی است و عقل حکم می‌کند که چاره‌جویی کرد. این‌که می‌گویم خطر جدی است یعنی کمتر از 50 در صد احتمال وقوع دارد و بیشتر از 10 درصد! احتمال وقوع 10 درصدی جنگ خطری جدی است چون جنگ فاجعه‌ای بس عظیم است.

اما چه باید کرد؟ در چند جبهه باید عمل‌ کرد و به سرعت فعال شد. اول فعالیت شدید و موثر گروه‌ها و افراد ایرانی فعال در حوزه حقوق بشر برای ایجاد نگرانی در حوزه افکار عمومی. گرچه غول‌های رسانه ای غرب به این سادگی‌ها قابل دسترس نیستند، اما نمی‌شود دست روی دست گذاشت. باید با واکنش نشان دادن به هرگونه تحریک و یا تهدید، به سرعت ‌از موضع حقوق بشر وارد شویم. این مورد تاثیرگزاری بالایی دارد. مخصوصا گروه‌های ایرانی خارج از کشور می‌توانند در این زمینه فعال باشند. نباید از توضیح دادن برای هیچ‌کس گذشت.

hamas _ israeil war

نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران!مورد بعدی، فشار بر حکومت از داخل است. قبل از هرچیز، باید بر روی موضع دست برداشتن از غزه و لبنان به شدت حمایت شود. شعار جنبش سبز در این زمینه، یکی از سازنده ترین، سیاسی‌ترین و بهترین شعارهای جنبش سبز بود.احزاب و فعالان سیاسی و هر کسی که حوزه نفوذی دارد،‌ اگر بر روی لزوم دست برداشتن از این سیاست نادرست تاکید نکند، به میهن ظلم کرده است. اینجا دیگر حکم وجدان است و آبروی میهن. از دید بسیاری، به غلط فرض می‌شود که این سیاست خط مقدم جنگ را به لبنان و فلسطین می‌کشاند(با ایجاد آشوب در آن مناطق) و در اینجا می‌شود به راحتی بمب ساخت! اما این بسیار ساده‌اندیشی است. به هرحال، این سیاست می‌تواند شعله‌های جنگ مستقیم را روزی بیفروزد! چه بسا خود بهانه‌ای کارساز شود.

iraq war

و اما بحث اصلی! انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست که هست، سوخت رو ارزان‌تر از قیمت تولید بخریم و انرژی هسته‌ای داشته باشیم. توضیح این مورد در اقشار مختلف جامعه بسیار کارساز است. گرچه این مباحث تکراری است، اما بسیاری این مورد را نمی‌دانند که می‌شود سوخت را با امتیاز‌هایی از غرب به قیمت کمتر از تولید در داخل خرید. از طرفی امکان تولید هم همواره به عنوان یک ضمانت اجرایی برای وعده‌های غرب برقرار باشد. چه اصراری است بر این غنی سازی لعنتی؟ باید در توده‌ها این تفکر نهادینه شود که اولا غنی سازی  کردن ربطی به داشتن انرژی ندارد و ثانیا ساختن بمب هسته‌ای به خطر بروز جنگ نمی‌ارزد.

Iran-Iraq_war_Iran_1981-82

همانطور که روح‌الله خميني گفت «جنگ برای دیکتاتورها نعمت است» البته ايشان واژه ديکتاتور را نياورد، اما به خوبي جاي خالي اين واژه، در آن جمله احساس مي‌شود. بروز جنگ به دلایل زیادی می‌تواند مطلوب حکومت فعلی در ایران باشد. اول اینکه سرکوب داخلی را سامان می‌بخشد. دوم اینکه به بهانه بروز جنگ، فلج شدن اقتصاد را توجیه می‌کند و سوم این‌که با خوردن یک جام زهر در فرصت مناسب، طول عمرش را به بهانه بازسازی و در ایجاد جو و روحیه سازندگی افزایش می‌دهد. اینها البته نیت‌هایی پلیدند و با منافع ملی در تضاد هستند اما این گره‌ای نیست که به دست بیگانه و آن هم با جنگ باز شود. این‌که این نوشتار وهم‌آمیز باشد بسیار جای خوشحالی است، اما این‌که ندانسته و از سر عادت بگوییم اتفاق نمی‌افتد، گونه ای کوته بینی است.

امید است که همیشه هشدارها را جدی بگیریم حتی اگر بارها آنها را تجربه کرده باشیم و اتفاقی نیفتاده باشد. اگر جنگ‌های اخیر در منطقه را به خاطر بیاوریم،‌همواره قبل از وقوع چنین بحث‌هایی بوده است. همواره هم بسیاری در واکنش به نشانه‌ها گفته‌اند که این نشانه ها کافی نیست و پیش‌تر هم دیده شده‌اند که منجر به اتفاق خاصی نشده اند. اما در یکی از تکرارهای بروز علائم، شعله های خانمان‌سوزش برافروخته شدند.

پ ن :

آن دختر برهنه‌اي که در اولين عکس دست‌هايش را باز کرده است و با سوختگي حاصل از حمله بمب آتش زا سوخته است سراسيمه مي‌دود، Phan Thị Kim Phúc است که در آن زمان 9 ساله بوده و آن عکس متعلق به جنگ ويتنام است که در تاريخ 8 ژوئن 1972 توسط يک عکاس خبرگزاري آسوشيتدپرس به اسم Nick Ut گرفته شده است. عکس مذکور برنده جايزه Pulitzer Prize شده است. آن دختر شانس آورد و گرچه برهنه در ميان مردم مي‌دويد، اما زنده ماند.  بسياري چون او شانس نياوردند و طعمه طاعون جنگ شدند. عکس زير متعلق به همان دختر است

Phan Thị Kim Phúc

Phan Thị Kim Phúc

اين لبخندي است که طاعون جنگ آن را از مردمان بسياري ربود!

Advertisements

8 پاسخ برای «طاعون جنگ»

  • sima

    جنگ به ما یاد آوری میکنه که چقدر انسان میتونه ضعیف، پست و وحشی باشه. من هم نمی‌خوام که آمریکا‌ یا اسرائیل به ایران حمله کنن چون این به نفع رژیم میشه. ولی‌ ترسیدن مردم از این هم چیزی هست که رژیم میخواد در مردم ایجاد بشه. آمریکا‌ توی جنگ عراق و افغانستان مونده. یعنی‌ نیرو به اندازه کافی‌ نداره و ارتش آمریکا‌ یک ارتش خسته هست و مردم آمریکا‌ از جنگ خسته هستن و نمیخوان تلفات بدن. اسرائیل هم نمی‌تونه با نیروی زمینی‌ وارد ایران بشه. اگر از ناتو بگیم، اکثریت مردم اروپا طرفدار مردم ایران هستن و مخالف جنگ.

    به نظر من یا آمریکا‌ از طریق هوا چند تا از نیروگاه‌های (؟) اصلی‌ اتمی‌ رو با بمب صدمه بزنه که به خاطر وابستگی اینها به همدیگه بقیه رو هم از بین ببره. یعنی‌ آمریکا‌ شاید به ۳ تا از این نیروگاه‌ها بمب بزنه، یکیش نطنز هست. با زدن این نیروگاه‌های اصلی‌، بقیه هم نمیتوننن کار زیادی انجام بدن و از کار میفتن. یا اینکه آمریکا‌ به اسرائیل اوکی میده که این کار رو بکنه.

    اگر میذاشتین انگلیسی‌ بنویسم، بهتر می‌تونستم بگم که چی‌ می‌خوام بگم.

  • ario222

    درود
    من نقد مفصلي بر بيانيه 18 موسوي(منشور اوليه جنبش سبز) زير عنوان :»آيا سرانجام سياست ما از ديانتمان جداست ؟)نوشتم که اميدوارم با خوندن و نظر دادن در موردش به تکميل منشور جنبش کمک کنيم

    http://ario222.wordpress.com/2010/06/19/

  • ario222

    جناب اندیشه اگر زحمتی نیست لینک نقد من رو در بالاترین به موضوع داغ نقدهای بیانیه اضافه کنین

    http://balatarin.com/permlink/2010/6/19/2094382

    یک دنیا ممنون

  • سروناز

    سلام . وبلاگ زيباو پر محتوايي داريد . اميدوارم هميشه موفق باشيد . يك دوست بالاتريني

  • ario222

    انديشه جان سپاسگزارم
    موضوع چنين مهمي را نميشه زمان بيشتري در صفحه اول نگه داشت؟
    به نظرم با گذشت 4-5 روز از بيانيه هنوز بسيار جاي نقد و تحليل داره تا پخته بشه

  • mehdi

    ندا امروز یکساله شد و می دانیم که روزی هزار ساله خواهد شد. ندا فراتر از روزگار ماست

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: